XXII-c14-h - 1908-1979

Henricus Paulus Embregts en Josephina Maria Antonia van Amelsfort

Zoon van: Franciscus Dionisius Embregts en Johanna Gijsbregts

Dochter van: Leonardus Cornelius Antonius van Amelsfort en Wilhelmina Joanna Margaretha van Veen

Leonardus Franciscus

Henricus

geboren 20-02-1939

Johanna Coleta

Antoinetta Maria

geboren 12-07-1936

Henricus Wilhelmus

Leonardus

geboren 04-12-1942

Coleta Wilhelmina

Maria †

geboren 17-01-1938

Bernardus Leonardus

Henricus Maria Cornelius

geboren 28-01-1946

Trouwfoto Henricus Paulus Embregts en Josephina Maria Antonia van Amelsfort

Tilburg 20 mei 1935

Maria Johanna Coleta

Wilhelmina

geboren 13-04-1940

Norbertus Augustinus

Henricus Maria

geboren 24-01-1948

Clara Joanna

Coleta

geboren 01-06-1941

Niet voor publicatie

vrijgegeven

Josephina Coleta Maria

geboren 17-03-1953

Het gezin van Henricus Paulus Embregts en

Josephina Maria Antonia van Amelsfort omstreeks 1960

Biografie

Henricus Paulus Embregts wordt te Tilburg op 29 mei 1908 geboren als zoon van Franciscus Dionisius Embregts en Johanna Gijsbregts. Henricus heeft zeker geen vrolijke en onbezorgde jeugd gehad, hij was de jongste uit een groot gezin met dertien kinderen. Toen hij vier jaar oud was overleed zijn moeder en bleef zijn vader achter met zijn dertien kinderen. Dat dit niet lang goed zou gaan was zeer begrijpelijk ook al omdat de vader het verlies van zijn vrouw niet kon verwerken. Op 17 mei 1918 werden zijn jongste zonen Adrianus Josephus, Paulus Antonius en Henricus Paulus  geplaatst in het instituut van de kinderbescherming Huize Nazareth te Tilburg dat werd geleid door de Congregatie der Fraters van Onze Lieve Vrouw Moeder van Barmhartigheid en de twee jongste meisjes Clara Catharina en Philomena Antonetta in het weeshuis van de Congregatie der Zusters van Onze Lieve Vrouw Moeder van Barmhartigheid aan de Oude Dijk te Tilburg. Henricus Paulus bleef tot aan de meerderjarige leeftijd in dit tehuis waar hij werd opgeleid tot kleermaker. Op 18-jarige leeftijd word Henricus Paulus uit het weeshuis ontslagen en rest hem niets anders dan een baan en een goed kosthuis te zoeken. Op 23 juni 1926 vertrekt hij naar kleermaker Cornelis Joannes van de Wouw, A93 te Diessen waar hij ook in de kost gaat. Lang heeft hij daar niet gewerkt, de verzorging die hij daar als knecht en kostganger genoot was dermate slecht dat hij reeds op 30 juli 1926 weer naar Tilburg terugkeerd.

Kort hierna vertrekt Henricus naar Lepelstraat waar hij een baan had aanvaard bij kleermaker Marinus Meesters. Op 3 october 1928 keert hij daarvan terug  en vestigt zich in de van Gilsstraat 27. Inmiddels had Henricus verkering met Josephina Maria Antonia van Amelsfort een dochter van timmerman Leonardus Cornelius Antonius van Amelsfort en Wilhelmina Joanna Margaretha van Veen.  Op 20 mei 1935 trouwde het jonge stel in het stadhuis en in de kerk van het Heike te Tilburg.

Op 3 juni 1935, kort na hun huwelijk, vertrekt het jonge stel naar  de gemeente Halsteren waar zij te Lepelstraat op nummer 55a de kleermakerij van Marinus Meesters hadden overgenomen. Zo kon het gebeuren dat hun eerste drie kinderen Johanna Coleta Antoinetta Maria, Coleta Wilhelmina Maria en Leonardus Franciscus Henricus niet in Tilburg maar in het West-Brabantse dorp Lepelstraat zijn geboren.

De jaren in Lepelstraat waren niet gemakkelijk zo kort voor de 2e wereldoorlog, moeder Josephina had heimwee en verlangde terug naar de Midden-Brabantse gemoedelijkheid en ook zakelijk liep het niet zoals verwacht. Kort na de geboorte van hun eerste zoon Leonardus Franciscus Henricus besloot het paar met hun kinderen voorgoed terug te keren naar Tilburg. In Tilburg zijn geboren  Maria Johanna Coleta Wilhelmina, Clara Joanna Coleta, Henricus Wilhelmus Leonardus, Bernardus Leonardus Henricus Maria Coleta en Norbertus Augustinus Henricus Maria, Johannes Josephus Maria en Josephina Coleta Maria. Henricus Paulus Embregts die op 28 november 1979 veel te vroeg is overleden was een begenadigd amateur kunstenaar zo is hij bijna zijn hele leven lid geweest van zowel de harmonie als van de toneelvereniging "Ons Genoegen" van Huize Nazareth waarmee hij vele concoursen en optredens heeft verzorgd.

Persoonskaart Henricus Paulus Embregts, nummer 69/301, 30-03-1939

Persoonsbewijs, nummer PB 42696, afgegeven 19-09-1941

03-10-1928, van Halsteren naar Daendelstraat 80, Tilburg

03-06-1935, Lepelstraat 55a, Halsteren

30-03-1939, Oeverstraat 23, Tilburg

24-11-1939, Jacob Roggeveenstraat 23, Tilburg

25-02-1949, Valkenierstraat 30, Tilburg

06-09-1952, Wattstraat 27, Tilburg

De afstamming van Henricus Paulus Embregts en Josephina Maria Antonia van Amelsfort in vrouwelijke lijn

Een bericht in de Nieuwe Tilburgse Courant van 22 november 1952

BIJ EEN HERDENKING

IN HUIZE NAZARETH

Twee oud-leerlingen

in 't zilver

   Aan het gemoedsleven van een mens moet heel bijzondere zorg worden besteed. Dit gemoeds- leven richt zich op het schone, omdat het schone ook een zinnelijk element bevat.

   De kunstbeoefening en kunstgenieting zijn voor de vorming van het gemoedsleven van enorme betekenis in de opvoeding. De vorming van de aesthetische smaak is iets boven-materieels, iets wat deelt in het zieleleven. Dieren hebben geen behoefte aan schoonheid iemand die werkelijk voelt voor het schone die artistiek gevormd is, stoot van zich af het banale, het onmenswaardige en richt zich op het zedelijk leven. Hierin ligt dan ook het grote, het waarachtig motief, waarom we ons bij onze leerlingen steeds met alle macht hebben geworpen op kunstontwikkeling, want het is een machtige paedagogische factor.  De dagelijkse ervaring leert ons dit en vindt thans weer de bevestiging in een tweetal oud-leerlingen van ons muziek- corps, die op 29 November a.s. hun 25-jarig lidmaatschap vieren, n.l. Henri v.d. Sanden en Henri Embregts. Hun trouwe dienstbaarheid heeft hen opgevoerd tot respectabele hoogte als kunstenaar en als mens. Ze zijn zeer trouwe leden, die zo goed als nooit en dan nog bij 

ernstig belet, de repetities verzuimen, een echte corpsgeest tonen overal en altijd en zich ook mogen verheugen in een goed gezin.

Een vijf-en-twintigjarige scho- ling gedragen door volhardende toewijding, een krachtig willen als daadkracht van hun stuwende natuur met een fijn en hoog gevoel voor de schoonheid die ze hebben geliefd en gediend, heeft ze gemaakt tot echte cultuurdragers. Immers de wet der psychische diffusie wijst er op dat er van ieder psychisch wezen iets uitgaat op een ander. En wanneer we ons goed realiseren dat het cultuurpeil afhankelijk is van de individuele mens, dan mogen ze overtuigd zijn, dat ze sociale mensen zijn en een gunstige invloed uitoefenen, die in hun wel beperkt milieu verder reikt, dan ze wellicht vermoeden, want naarmate de schoonheid leeft in de mens, naar die mate zal zij kunnen uitstralen in de cultuur, die hij schept. 

   Het spreekt vanzelf, dat we deze herdenking op waardige wijze zullen vieren, tevens als bewijs van erkentelijkheid voor hun waardig voorbeeld.

   Mogen ze nog lang blijven de stimulerende medewerkers, superieure modellen voor onze jongeren en anderen tot eigen bevrediging en grote steun van ons corps.

F.M. BALDUINUS